ETXEA
Ciclo Emergentes.
El espectáculo es en euskera.
Texto:
Iñaki Cid.
Dirección:
Jon Ander Alonso.
Intérpretes:
Eneritz Sanchez, Iñigo Elosegi, Iñaki Cid.
Producción:
Javi Arbillaga.
Iñaki tiene el peor día de su vida, peor de lo habitual. Es despedido, su pareja lo deja y tiene que regresar a casa de su madre. Pero su madre ha vendido la casa, no puede quedarse allí, tiene dos semanas para vaciar la habitación de su infancia y encontrar un piso nuevo, en el mercado actual, con los precios actuales, solo. Ánimo, Iñaki.
Pero lo conseguirá (no olvidemos que esto es una obra de teatro, que no es vida real). La casa es maravillosa: una casa elegante de doscientos metros cuadrados de altos techos, cinco dormitorios, tres baños, cocina y comedor luminosos, y cuatro bellos balcones. Todo por trescientos euros. ¿Dónde está la sangría? Tendrá que compartir el piso con dos amigos y con la dueña de la casa: una abuela centenaria que no sale de la cama y a quien tendrán que cuidar entre los tres.
¿Por qué esta obra?
Proiektu hau hasi genuenean hainbat ideia geneuzkan buruan bueltaka, baina bereziki denok hazi garen etxe horren inguruan idatzi nahi genuen. Etxe hori galtzearen inguruan hobeto esanda. Ezagutu dugun lehengo habia, munduko lekurik seguruena (nahiz eta beti horrela ez izan), gure lehen gotorlekua eta baita ere gure nortasuna era batean definitu zuena. Betirako hor egongo zela pentsatzen genuen txokoa. Gure logela. Gurea eta ez beste inorena zen munduko lekurik in6moena. Guk sortutakoa. Guk apaindutakoa. Zein izan garen zekiena. Benetan zein garen dakiena. Dena gaizki joanda ere betirako izango genuen ihesbidea. Baina, zer gertatzen da guzti hori galtzen dugunean? Bizitzan galduta geratzen gara. Segurtasun sarea galdu dugu. Ez dago txikitan hain ondo sentiarazten gintuen goxotasunera bueltatzeko aukerarik. Zure gain dago habia berri eta egonkor bat sortzearen ardura. Hazi zara. Ez zara ume bat. Sortu zure familia. Ezezagunekin bada ere.
Hari honi tiraka etxebizitzaren egoerari buruz ere hitz egingo da antzezlanean: pisuen prezioaz, hauen tamaina txikitzeaz, pisu turistikoz beteriko eraikienez, auzoko betiko lagunen migrazioaz… Gure hiriak aldatzen ari dira eta baita elkarbizitzaren arauak ere. Gauzak horrela, zaintza modelo berriak ere garatu beharko ditugu eta horretaz ere hitz egiten da antzezlan honetan: Hiru gaztek amona bat zainduko dute. Amona pisuaren jabea da eta hiru gazteak berarekin biziko dira hau zaintzen duten bitartean. Sinbiosi honek zaintza berri ba6 ateak irekitzen dizkio eta elkarrekin erlazionatzeko bide berriak ere erakusten dizkigu: zein erlazio mota daukagu gure zaharrekin? Eta gure pisu kideekin? Familia bat sortu al dezakegu ezagutzen ez dugun jendearekin?
Gaurkotasuneko gai askori buruz hitz egiteko aukera ematen duen antzezlana da ETXEA, eta hori da antzezlanak sortu nahi duena: Elkarrizketa. Pertsonaiak gutako edozein egon gaitezkeen egoeratan jarri eta guk nola jokatuko genukeen pentsatzea. Nola berreskuratu galdu zenuen lagun hura? Nola onartu zure gurasoen ongizatea ez datorrela be6 zure ongizatearekin bat? Zer egin berrogei urte dituzunean eta izan nahi zenuen horretan bilakatu ez zarenean? Hauek eta beste galdera askoren erantzunak bilatzea, hori izango da ikuslearen erronka nagusia.
Sobre la compañía AMAHIRU:
Eneritz Sanchez, Iñigo Elosegi eta Iñaki Cidek 2022an sortutako antzerki konpainia. GAIZKI izeneko bere lehen antzezlan laburrarekin Pabellón 6eko antzerki arinaren jaialdian Publikoaren saria irabazi zuten.
2023an, jaialdi berdinean, DUZHE DOBRE izeneko antzezlanak Euskarazko obra hoberenaren saria irabazi zuen (Kriseilu saria) Bizkaiko aldundiaren eskutik. Urte berean bere lehen obra luzea sortu zuten, DUZHE GAIZKI, eta biran ari dira Euskal herriko antzoki ezberdinetan zehar. Kritika ezin hobeak lortu ditu antzezlan honek eta ildo beretik jarraitzeko indarra eta bultzada eman diote taldeari.
2025ean, poltsiko antzerkiko sorkuntza sariari esker, IGOGAILU BATEAN AMAITU ZEN MUNDUA antzezlana sortu eta ekoiztu zuten. Poltsiko antzerki jaialdian arrakasta handiz estreinatua. Orain biran.